Dynamic workflows Anthropic pokazał 28 maja 2026, a dziś są ogólnie dostępne. Pomysł jest prosty: zamiast prowadzić rozmowę krok po kroku, Claude pisze skrypt w JavaScripcie, który odpala subagentów, zbiera ich wyniki i każe innym agentom je zweryfikować. Skrypt chodzi w tle, sesja zostaje wolna, a na końcu przychodzi jeden raport zamiast transkryptu tury po turze.
Jak uruchomić workflow w Claude Code
Są trzy drogi. Można poprosić wprost („use a workflow”, „run a workflow”) albo dopisać do promptu słowo-klucz ultracode. Można też włączyć ultracode dla całej sesji poleceniem /effort ultracode. Wtedy Claude sam planuje workflow przy każdym większym zadaniu, a start z claude --effort ultracode ustawia przy okazji wysiłek na xhigh. Trzecia droga to gotowy workflow, na przykład wbudowany /deep-research albo własny, zapisany wcześniej.
// .claude/workflows/audit-routes.js (skrót)
const found = await agent(
'List every .ts file under src/routes/.',
{ schema: FILES })
const audits = await pipeline(found.files,
file => agent(`Audit ${file} for missing
authentication checks.`, { label: file }))
return audits.filter(Boolean)Tak wygląda zapisany skrypt w wersji z dokumentacji, lekko skróconej. agent() odpala jednego subagenta, pipeline() po jednym na każdy element listy, parallel() kilka zadań naraz. Wynik przerwanego agenta to null, stąd filtr na końcu. Postęp śledzi się w /workflows: każda faza z liczbą agentów, klawisz p pauzuje i wznawia, s zapisuje skrypt do .claude/workflows/ w projekcie albo do katalogu domowego. Zapisany workflow staje się komendą i przyjmuje dane wejściowe przez args.
Limity: 16 agentów naraz, 1000 na przebieg
- 16 agentów jednocześnie domyślnie, mniej przy mniejszej liczbie procesorów, także w kontenerze z limitem CPU. Zmienna CLAUDE_CODE_WORKFLOW_
MAX_CONCURRENT_ przyjmuje wartości od 1 do 256 (od wersji 2.1.269).AGENTS - 4096 elementów w jednym wywołaniu parallel() albo pipeline(). Dłuższą listę runtime odrzuca błędem, zamiast ją po cichu przyciąć.
- 1000 agentów łącznie na jeden przebieg, żeby zapętlony skrypt nie przepalił konta.
- Skrypt sam nie dotyka plików ani powłoki i nie ładuje modułów. Robotę wykonują agenci, a skrypt tylko ich koordynuje.
Workflow, subagent czy agent team?
Ken Takao z CyberAgent, cytowany przez Anthropic, ujął to tak: workflows „fill the gap between firing off a single subagent and building out a full agent team”. Subagent to jedno zlecenie. Agent team to kilka sesji, które rozmawiają ze sobą i biorą zadania ze wspólnej listy. Workflow to powtarzalny skrypt, który można odpalić jeszcze raz na innych danych. Najlepiej pasuje do przeglądu całego repozytorium, audytu bezpieczeństwa, dużych migracji i researchu z krzyżową weryfikacją.
Anthropic chwali się przykładem z Buna: przepisanie z Ziga na Rusta, około 750 tysięcy linii Rusta, 99,8% istniejących testów zielonych i jedenaście dni od pierwszego commitu do merge'a. Imponujące, ale to przykład producenta, a nie niezależny pomiar.
Ile kosztuje ultracode?
Tu dokumentacja nie owija w bawełnę. Workflow zużywa wyraźnie więcej tokenów niż zwykła sesja, a przy włączonym ultracode każde zapytanie trwa dłużej i kosztuje więcej, więc na subskrypcji szybciej dobija się do limitu sesji albo tygodnia. Włączone ultracode wyłącza też kilka zabezpieczeń, na przykład limit równoległych subagentów sesji. Funkcja działa w CLI, aplikacji Desktop i rozszerzeniu VS Code na planach Pro, Max, Team i Enterprise, a także przez API, Bedrock, Vertex AI i Microsoft Foundry. Na Pro trzeba ją włączyć w /config. Rada Anthropic na start jest rozsądna: najpierw mały wycinek, jeden katalog zamiast całego repo, a dopiero potem całość.
